Historia

Kryzys drużyny pogłębił się w sezonie 1995/1996. Mimo pewnych wzmocnień (Wojciech Rycak, Rafał Piotrowski i K.Bociek, który powrócił z PAOK Saloniki) – trenerom J.Złomańczukowi i Leszkowi Brzezińskiemu nie udało się stworzyć rozumiejącego się kolektywu. W trakcie rozgrywek odeszli: J.Czyrek, K.Łętocha i R.Ruta, a R.Federkiewicz został wypożyczony do innego klubu. Nie pomogły wzmocnienia obrony Piotrem Jegorem i Wojciechem Jarzynką oraz wprowadzanie kolejnych własnych wychowanków. Zespół zajął przedostatnie 17 miejsce (34 28 33:67) i opuścił ekstraklasę.

Przed startem w II lidze w sezonie 1996/1997 opiekę nad drużyną przejęli: G.Lato oraz asystenci W.Karaś i L.Brzeziński. Początkowo Stal wygrywała, ale narastające kłopoty finansowe spowodowały, że zmuszeni byli odejść: K.Bociek (AZ Alkmar – Holandia), B.Cygan, R.Domarski, P.Kloc, W.Bartkowski, R.Federkiewicz i B.Wyparło. Powrócili: Porębny i E.Tyburski, a ponadto do zespołu wprowadzano wychowanków: Damiana Polaka, Dawida Polaka, Marcina Murdzę, Macieja Gądka, Arkadiusza Gerę, Jacka Dąbrowskiego, Pawła Występka, Pawła Gajka, Krzysztofa Petrykowskiego, Waldemara Grzankę, Grzegorza Kolisza i Tomasza Abramowicza. Mieleckim środowiskiem wstrząsały zaskakujące wydarzenia. 30 X 1996 roku piłkarze nie wyszli do meczu z Cracovią, chcąc strajkiem wymusić należności finansowe (Cracovia wygrała walkowerem 3:0). 6 XI 1996 roku rozwiązano umowę z T.Mertelem, który nie wywiązywał się z przyjętych zobowiązań finansowych. Rosły długi wobec drużyny i szeregu wierzycieli. Po I rundzie Stal zajmowała ostatnie 18 miejsce (17 17 17:29). Mecze wiosenne kończyły się najczęściej porażkami.