Historia

W latach 50 budowano drużynę zdolną do skutecznej walki o II ligę. Procesowi temu sprzyjał rozwój macierzystego zakładu – Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego – zatrudniającego sportowców na dobrych warunkach finansowych (wówczas sport wyczynowy uprawiano po pracy zawodowej). Progresja wyników była widoczna. W 1951 roku zespół zajął 4 miejsce w I grupie klasy wojewódzkiej, w 1952 – 2 miejsce, a w 1953, po reformie rozgrywek 3 miejsce w klasie A. Sukcesem w tym roku było zdobycie tytułu najlepszej drużyny w Pucharze Polski na szczeblu okręgu rzeszowskiego. Także w roku 1953 przeniesiono się z rozgrywaniem meczy na nowy stadion w północnej części miasta. Przełomowym okazał się rok 1954, kiedy drużyna grała w składzie wzmocnionym dobrymi zawodnikami: Antonim Brzeżańczykiem (grający trener), Henrykiem Czylokiem, Tadeuszem Grześką, Henrykiem Pilarskim, Leszkiem Procakiem, Helmutem Tobolikiem i Helmutem Waleską. W grupie I klasy A mielczanie zdobyli 1 miejsce (22 39:5 116:12) i awansowali do finału rozgrywek o wejście do ligi międzywojewódzkiej, którą utworzono w ramach reformy rozgrywek. Jesienią drużyna wygrała ten finał (10 15:5 24:14) i awansowała do ligi międzywojewódzkiej (rzeszowsko-lubelskiej). Drugim sukcesem było zdobycie Zimowego Pucharu Miast po zwycięstwie 4:1 z reprezentacją Krosna. W 1955 roku wywalczono 1 miejsce w lidze międzywojewódzkiej (22 34:10 63:16) i awansowano do rozgrywek o wejście do II ligi. Po zdobyciu 2 miejsca (6 7:5 11:6) Stal rozegrała barażowe spotkanie z Bzurą Chodaków na neutralnym stadionie Lublinianki i zwyciężając 3:1 awansowała do II ligi. Radość z awansu dzielono z dwoma tysiącami mieleckich kibiców obecnych na meczu. W zwycięskiej drużynie grali: Mieczysław Sztuka, Tadeusz Grześko, Zenon Książek, Herbert Juraszczyk, Helmut Waleska, Edwin Wieczerzak, Leszek Procak, (Alfred Lenart), Henryk Czylok, Antoni Brzeżańczyk, Helmut Tobolik i Stanisław Latacz. Ponadto w latach 1951-1955 w barwach Stali występowali m.in.: Rafał Anioła, Ginter Bańczyk, Aleksander Drożdżowski, Kazimierz Drygalski, Eugeniusz Eksner, Leszek Gaj, Julian Gargas, Jan Iwanow, Herbert Juraszczyk, Antoni Kanik, Janusz Korpanty, (?) Kosmala, Jan Król, Engelbert Kuczera, Kazimierz Lipczyński, Jerzy Marszal, Marian Michałuszko, Tadeusz Mokrzycki, Henryk Noworyta, Mieczysław Noworyta, Józef Olszewski, Bolesław Piekarski, Henryk Pilarski, Marcin Powała, Adam Pyrzyński, Tadeusz Rożniał, Czesław Stęplewski, Józef Światowiec, Józef Wcisło, Józef Wolski, (?) Wosiński, (?) Woźniczko, Włodzimierz Zabrzejewski i Zenon Zydroń. Trenerami byli: Rudolf Pirych (1951-1952), Eustachy Poticha (1952-1953) i Antoni Brzeżańczyk (1954-1955). Funkcje kierownika drużyny pełnili: Bolesław Klimański, Stanisław Bayer, Roman Wcisło, Edward Kołacz i Stanisław Czopek.

Pierwszy sezon w II lidze (1956) był nieustanną walką o ligowy byt i zadanie to wykonano dopiero w ostatnim meczu, wygrywając 3:2 z Górnikiem w Wałbrzychu. W gronie 14 zespołów Stal uplasowała się na 11 miejscu (26 22:30 30:34). Rozegrano też pierwszy mecz z zagraniczną drużyną I – ligową – Tatranem Preszov (CSRS) uzyskując remis 0:0. Skład na rok 1957 został wzmocniony m.in. Kazimierzem Bieleckim, Stefanem Gabrysiakiem, Marianem Kaletą, Józefem Kęckim, Rajmundem Kapuścińskim, Ryszardem Mysiakiem i Ottonem Opiełką oraz znanym trenerem Michałem Matyasem. Drugi sezon w II lidze, po dobrej grze, przyniósł 2 miejsce (22 27:17 42:23). W 1958 roku jeszcze silniejszy skład (pozyskano Kazimierza Budka, Zbigniewa Czudę i Alfreda Gazdę) zajął 3 miejsce (22 24:20 36;27). Przebudowa drużyny trwała w 1959 roku (powrócił trener A.Brzeżańczyk, wprowadzano do drużyny kolejnych zawodników) i efektem było dopiero 6 miejsce (22 25:19 29:29). Na marginesie trzeba dodać, że w latach 1958-1959 w reprezentacji Polski juniorów grał pierwszy zawodnik mieleckiej Stali – bramkarz Wiesław Pytlos. Atak na I ligę powiódł się w 1960 roku – piątym sezonie w II lidze. Zespół Stali Mielec wywalczył 1 miejsce w grupie południowej (22 31:13 40:20) i awansował do ekstraklasy. Drużynę, która wygrała w Mielcu 3:0 z Piastem Gliwice, konkurentem do awansu, stanowili: Ryszard Mysiak, Otton Opiełka, Jan Król, Leszek Gaj, Zbigniew Czudo, Kazimierz Budek, Alfred Gazda, Henryk Czylok, Helmut Tobolik, Rajmund Kapuściński i Stefan Gabrysiak. W innych meczach tego roku występowali: Erwin Pyka, Tadeusz Lupa, Herbert Juraszczyk i Adam Lubertowicz, a wcześniej, w latach 1956-1959 grali także: Ryszard Baran (zginął w wypadku w 1956 roku), Kazimierz Bielecki, Antoni Brzeżańczyk (grający trener), Tadeusz Grześko, Herbert Juraszczyk, Józef Kęcki, Zenon Książek, Stanisław Latacz, Alfred Lenart, (?) Mleczko, Leszek Procak, Wiesław Pytlos, Henryk Robotycki, Stanisław Smajda, Mieczysław Sztuka i Helmut Waleska. Trenerami w tym okresie byli: Michał Matyas (1957-1958) i Antoni Brzeżańczyk (1959-1960), a kierownikami drużyny: Zygmunt Nosal, Stanisław Czopek, Edward Kołacz, Stanisław Olczak i Józef Wcisło.