Historia

Równocześnie liczące się sukcesy odnosili juniorzy Stali. W 1964 roku na finałowym turnieju Mistrzostw Polski w Mielcu wywalczyli wicemistrzostwo, remisując w finale 2:2 ze szczecińską Arkonią (mistrza, którym została Arkonia wyłoniono losowaniem monetą). W drużynie grali: Zygmunt Kukla, Jan Banaś, Zbigniew Stadnik, Tadeusz Rogowski, Jan Rymanowski, Włodzimierz Gąsior, Stanisław Paluch, Zbigniew Pomykała, Janusz Korpanty jr, Waldemar Wieprzęć, Roman Jeleń, Jan Maziarz, Witold Stelnik i Stanisław Czajkowski, a trenerem był Mieczysław Noworyta. W 1968 roku w finałowym turnieju Mistrzostw Polski, zorganizowanym ponownie w Mielcu, juniorzy Stali zdobyli brązowy medal w składzie: Sławomir Waliszewski, Ryszard Wrażeń, Andrzej Korpanty, Czesław Buda, Marek Garlewicz, Grzegorz Lato, Janusz Kapuściński, Stanisław Stępień, Waldemar Wydro, Jan Wiącek, Marian Dymek, Zenon Lipa, Zbigniew Noworyta, Kazimierz Czerw, Stanisław Myjak, Ryszard Chęciński i Andrzej Wieśniak. Trenerem był Konrad Jędryka, a kierownikiem drużyny – Stanisław Kwiecień. Nieco zmieniony skład zdobył również brązowy medal w 1969 roku w Lublinie. W zespole grali: S.Waliszewski, R.Wrażeń, J.Wiącek, Cz.Buda, S.Stępień, W.Wydro, S.Myjak, M.Dymek, R.Chęciński, A.Wieśniak, Z.Noworyta i Z.Lipa oraz Witold Karaś, Wiesław Kusek, Kazimierz Pietras, Leszek Stępień i Zbigniew Stanowski. Trenerami byli Konrad Jędryka i Mieczysław Noworyta, a kierownikiem druzyny – Henryk Robotycki.

Drużyna seniorów, po spadku do III ligi, jeszcze w sezonie 1967/1968 nie mogła odnaleźć się i zajęła 4 miejsce (30 34:24 57:29). Zdecydowana poprawa gry, w której coraz więcej do powiedzenia mieli właśni wychowankowie, nastąpiła w sezonie 1968/1969. Stal zajęła 1 miejsce i awansowała do II ligi (30 45:15 64:21). Zwycięski marsz w górę trwał także w następnym sezonie 1969/1970. Po zajęciu 2 miejsca w II lidze (30 43:17 40:15) Stal awansowała do I ligi. Autorami tych awansów byli: Zygmunt Kukla i Marian Stala – bramkarze oraz Stanisław Paluch, Marian Kosiński, Ryszard Rachwał, Eryk Hansel, Henryk Kasperczak, Włodzimierz Gąsior, Paweł Strzelecki, Grzegorz Lato, Edward Maleńki, Paweł Koczot, Stanisław Stój, Witold Karaś, Ryszard Sekulski, Tadeusz Płaneta, Ginter Strańczyk, Janusz Korpanty jr, Władysław Paul, Ginter Langer, Jan Wiącek, Jan Rymanowski, Czesław Buda, Andrzej Wieśniak, Wiktor Wilk i Wiesław Kusek. Trenerem był Andrzej Gajewski, a opiekunami drużyny: Władysław Szadkowski, Ludwik Niegowski, Józef Klich i Edward Kieżel.

W pierwszym sezonie (1970/1971) drugiego pobytu w ekstraklasie Stal została wzmocniona, a w jej składzie występowali: Z.Kukla, M.Stala i Stanisław Majcher – bramkarze oraz S.Paluch, Krzysztof Rześny, M.Kosiński, R.Rachwał, Franciszek Smuda, W.Gąsior, E.Hansel, E.Maleńki, G.Lato, H.Kasperczak, Roman Kasprzyk, Adam Popowicz, R.Sekulski, S.Stój i W.Karaś. Drużyna utrzymała się w I lidze, plasując się na 10 miejscu (26 24:28 27:33), a w pamięci kibiców zapisał się inauguracyjny mecz z Wisłą Kraków (5:2). Sukcesem było zwycięstwo w jednej z grup międzynarodowego turnieju o Puchar Lata (6 12:0 15:3). W meczach młodzieżowej reprezentacji Polski wystąpili po raz pierwszy mielczanie: G.Lato, Z.Kukla i W.Gąsior. Ustabilizowany skład (doszli tylko Artur Janus, Tadeusz Krysiński i Stanisław Stępień) grał coraz lepiej i w sezonie 1971/1972 zdobył 5miejsce (26 30:22 29:19), ledwie 3 punkty mniej od wicemistrza Zagłębia Sosnowiec. G.Lato jako pierwszy mielczanin, wystąpił w pierwszej reprezentacji Polski (3 razy). W lecie pozyskano rzeszowianina Jana Domarskiego, napastnika z reprezentacyjnym doświadczeniem.